Stulecie edukacji w Sochaczewie: Historia ZS CKP

Setna rocznica istnienia dwóch kluczowych szkół w Sochaczewie to doskonała okazja, by przyjrzeć się ich historii i wpływowi na rozwój lokalnej edukacji. Liceum Ogólnokształcące im. F. Chopina oraz Zespół Szkół Centrum Kształcenia Praktycznego (ZS CKP) obchodzi swoje stulecie, z każdym krokiem przekształcając się w fundament edukacyjny miasta. Obie szkoły, założone w 1926 roku, mają wspólną historię dzięki Ignacemu Włodzimierzowi Garbolewskiemu, który przekazał grunty pod ich budowę w majątku Czerwonka. Jego zaangażowanie w szkolnictwo przyczyniło się do wzrostu społeczno-gospodarczego Sochaczewa.

Historia ZS CKP

Losy Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Praktycznego różniły się od Liceum Ogólnokształcącego. Szkoła, znana lokalnie jako „osiemdziesiątka”, uzyskała swoją nazwę od numeru, pod którym została wpisana do rejestru w 1952 roku, kiedy przydzielono jej własną siedzibę. Historia szkoły zawodowej w Sochaczewie sięga jednak roku 1924, kiedy to rozpoczęto kursy dokształcające dla dorosłych. Były to czasy, gdy przemysł wymagał coraz więcej wykwalifikowanych pracowników.

Przemiany w edukacji zawodowej

Początek XX wieku przyniósł rozwój przemysłu, co wymagało poszerzenia kompetencji zawodowych. Przed I wojną światową w Boryszewie powstała fabryka zatrudniająca około 600 osób, co stymulowało potrzebę wykwalifikowanej siły roboczej. W 1928 roku w Chodakowie otwarto fabrykę włókien sztucznych, co zwiększyło zapotrzebowanie na specjalistów w różnych dziedzinach. W rezultacie, w 1924 roku w Sochaczewie zaczęto organizować kursy dokształcające, które prowadził Antoni Kosiński, wybitny nauczyciel i działacz na rzecz lokalnej edukacji.

Rozkwit szkoły zawodowej

W 1926 roku, na mocy decyzji ówczesnego ministra, kursy przekształcono w Publiczną Szkołę Dokształcającą Zawodową, a Antoni Kosiński został jej kierownikiem. Szkoła, mimo trudnych warunków, zdołała wykształcić wielu fachowców, takich jak krawcy, fryzjerzy czy ślusarze. Nauka trwała trzy lata, a zajęcia odbywały się popołudniami, co było wyzwaniem dla uczniów pracujących w ciągu dnia.

Wojna i powojenna odbudowa

Okres wojenny przyniósł wiele wyzwań, ale szkoła kontynuowała działalność, przygotowując nowych pracowników dla przemysłu zbrojeniowego. Po wojnie, w 1947 roku, zyskała status Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej, choć nadal brakowało jej własnych warsztatów i siedziby. Dopiero w 1954 roku, po wybudowaniu warsztatów szkolnych, sytuacja uległa poprawie.

Nowa era i dziedzictwo Antoniego Kosińskiego

W 1952 roku szkoła przeniosła się do nowego budynku przy ul. Piłsudskiego. Pomimo trudnych warunków, nauczyciele zdecydowali się rozpocząć naukę w nowej siedzibie, która z biegiem lat rozrosła się o internat, warsztaty i salę gimnastyczną. W 2017 roku szkoła, nosząca imię Ignacego Włodzimierza Garbolewskiego, uhonorowała Antoniego Kosińskiego tablicą pamiątkową, doceniając jego nieoceniony wkład w rozwój edukacji zawodowej w Sochaczewie.

Źródło: Urząd Miejski w Sochaczewie