Historia miasta Sochaczew

Sochaczew w średniowieczu

Początek Sochaczewa jest dość wczesny, gdyż po raz pierwszy miasto wyróżniło się w 1138 roku. To tam właśnie miał umrzeć książę Polski Bolesław III Krzywousty. Nie ma jednak stuprocentowej pewności co do autentyczności tego przekazu. Jan Długosz podaje Sochaczew jako miejsce zgonu księcia, lecz nie za bardzo wiadomo skąd kronikarz o tym wiedział. W 1211 roku Sochaczew był już na pewno stolicą kasztelanii, czyli jednostki podziału administracyjnego, mniejszej terytorialnie niż województwo. XIII wiek był okresem prężnego rozwoju miasta, aż do najazdu litewskiego w 1286 roku. W tamtym okresie włodarze wznieśli dwa kościoły – św. Wawrzyńca i św. Mikołaja.

Budowa zamku w Sochaczewie rozpoczęła się w połowie XIV wieku. Za panowania księcia warszawskiego Siemowita III w Sochaczewie odbył się zjazd książąt mazowieckich, możnowładców i duchownych. Przybyli uchwalili wówczas status prawny Księstwa Mazowieckiego. Nie wiadomo kiedy dokładnie Sochaczew otrzymał prawa miejskie. Pewne natomiast jest to, że nastąpiło to przed rokiem 1368. W 1476 roku ziemia sochaczewska została włączona do Korony Królestwa Polskiego.

Do czasu rozbiorów

Pod koniec średniowiecza w Sochaczewie silnie rozwijał się handel oraz rzemiosło – w mieście funkcjonowały 22 bractwa cechowe. Epoka renesansu przyniosła Sochaczewie inne przywileje. Na przykład miasto uzyskało prawo organizacji czterech jarmarków. Na rzeczone jarmarki przyjeżdżali kupcy z wielu miejscowości, m.in. również z Warszawy.

W XVII wieku w Sochaczewie nieustannie wybuchały pożary, które niszczyły doszczętnie bądź to znaczną część zabudowań bądź miasto w całości. Do tego doszły inne problemy. W dobie potopu szwedzkiego ani wojska szwedzkie ani wojska Jerzego Rakoczego nie ograniczyły się w dziele zniszczenia, niemalże zrównując miasto z ziemią.

Na Sochaczewie odbiła się fatalna kondycja Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz hekatomby, które obróciły w gruzy gospodarkę w całym państwie. Mowa tu chociażby o nawracających epidemiach dżumy oraz o III wojnie północnej. Lekkie ożywienie miasta nastąpiło w II połowie XVIII wieku. Pomimo tego, w mieście brakowało szpitala oraz apteki, natomiast burmistrz… był półanalfabetą. W 1794 roku Sochaczew zajęli Prusacy.

Sochaczew pod zaborami i w II Rzeczypospolitej

XIX wiek przyniósł Sochaczewowi względny rozwój. Dbano o rozwój przemysłu – budowa rzeźni – oraz o higienę – powstanie łaźni miejskiej. Opieka zdrowotna też zaistniała – w mieście stanął lazaret. Z czasem powstawały nowe zakłady przemysłowe, fabryki i szwalnie pojawiło się również targowisko. Liczba mieszkańców zwiększyła się kilkakrotnie. Jednakże już w II połowie XIX wieku doszło do zastoju gospodarczego w Sochaczewie.

W okresie I wojny światowej ścierające się ze sobą armie niemiecko-rosyjskie doprowadziły do zagłady miasta. Kolejna próba przywrócenia życia Sochaczewowi rozpoczęła się w 1917 roku, dzięki rewolucji październikowej, która powstrzymała Rosjan od dalszych działań wojennych. Władze II Rzeczypospolitej dołożyły wszelkich starań, aby odbudować miasto. Przywrócono połączenia kolejowe, infrastruktura przeszła restaurację, na nowo stanęła wieża ciśnień.

Historia najnowsza

Po II wojnie światowej powstały w Sochaczewie nowe osiedla mieszkaniowe. Władze zadbały o rozwój przemysłu, a w 1979 roku ruszyła komunikacja autobusowa. W 1999 roku Sochaczew stał się stolicą powiatu sochaczewskiego.